|
با دلهره و تشویش شک کردم به کــــــــار خویش که یه راهه نشناخته یک عمــــــــــــــره دیگه در پیش گفتم از چی می ترســــــــــــــی آخرش یه راهی هست دلم می خواست نرم دستام دره حیات و داشت می بست گفتم نکنم تردید دره حیات و خوب بستم به انتظاره هیچ چیزی دیگه یک لحظه ننشستم انگار که یکی می گفـــت لحظه ی موعوده تردید نکنی یک وقت نه دیــــــــــــــــــــــــره و نه زوده راه افتادم و هی رفتم شاید دلم کمی واشه به عشقه این که یه جــــــــــور امروز زود بگذره فرداشه به امــــــــــــــــــــــــيدي كه تا فــــــــــــــــــــــــردا نوره امــــــــــــــــــــــــدي پيدا شه
+ LOST |
|
| ||||||